¦±~•©•~ปะยางแมน~•©•~±¦

         เราต่างก็ล้วนยืนอยู่บนโลกเดียวกัน
 
โลกที่เราต่างฝันถึงวันพรุ่ง...
 
โลกที่บุปผาและมายาผสมปนปรุง
 
โลกที่คละคลุ้งกลิ่นฟุ้ง ขจาย...
 
       ยังป่าคอนกรีต ยังป่าหญ้า
 
ยังท้องฟ้า ยังเพดาน ยังความหมาย
 
ยังปริศนา ยังคำตอบ กระจัดกระจาย
 
ยังมากมาย บนโลกเดียวกัน...
 
     บนโลกกลมใบเดียว ที่แตกต่าง...
 
บนหลายหลากเส้นทาง ที่ต่างฝัน
 
บ้างเหม่อดิน บ้างสบตาฟ้า ตะวันจันทร์
 
มากมายโลกแห่งเธอฉัน บนโลกใบเดียว
 
     โลกเธออาจหม่นเศร้าหรือเริงร่า
 
บนโลกเขาอาจว้างว้าร้างเปลี่ยว
 
บนโลกฉันอาจเหม่อยิ้มดายเดียว
 
อีกเส้นทางยังรกเลี้ยว ราบรื่น ยังต่างกัน
 
     เพียงสักนิด...
 
ออกจากโลกความคิด โลกส่วนตัว ที่มัวฝัน
 
มาเปิดประตูให้หัวใจของกันและกัน
 
มารับรู้ความเศร้า สุข จริง ฝัน ของเขา เธอ
 
     เพราะกี่สั้นยาวกันชีวิต...
 
ก่อนบานประตูจะปิดตายสนิทเสมอ
 
ก่อนไฟฝันจะมอดดับลับละเมอ
 
อาจเพียงชั่วเผลอกระพริบตา
 
     นะ - ก่อนเทียนใจจะดับ
 
ก่อนเดือนดาวจะร่วงลับอับฟ้า
 
ก่อนโลกแห่งกันและกันถึงวันลา
 
นะ - มารัก สุข เศร้า บนโลกเดียวกัน...

............................................................ 

ไม่มีสิ่งใดในโลก...
 
ที่สำเร็จได้โดยไม่เริ่มจากการทำทีละน้อย...ทีละน้อย
 
หรือเริ่มจากการทำทีละอย่าง...ทีละอย่าง...
 
หากเราเริ่มจะนับให้ถึงร้อย...เราต้องเริ่มนับที่หนึ่ง...
 
นับจากหนึ่งไป สอง สาม สี่ จนไปถึงร้อย...
 
ความสำเร็จก็เช่นกัน...สุภาษิตจีนบอกไว้ว่า
 
"ความสำเร็จต้องเริ่มที่ก้าวแรก
 
ต้องค่อย ๆ ทำ ค่อย ๆ สะสม
 
เริ่มจากทีละก้าว ทีละก้าว แล้วจะถึงเส้นชัยเอง
 
เพียงแต่ช้าหรือเร็วเท่านั้น..."
 
เวลาเราจะข้ามภูเขาสูงไปอีกฟาก
 
เราไม่สามารถก้าวข้ามเขาทีเดียวได้...
 
โดยการก้าวเพียงก้าวเดียว...
 
เราไม่สามารถย่อภูเขาให้เล็กลง
 
เราไม่สามารถเสกอะไรได้ดังใจ...
 
เพื่อที่จะก้าวข้าม...
 
เพราะเราไม่ใช่ผู้วิเศษ...
 
แต่กลับจะต้องก้าวข้ามก้อนหิน ดินกรวดทีละก้อน ๆ
 
เมื่อก้าวผ่านทีละก้อนจนหมด...
 
ก็เท่ากับว่าได้ก้าวข้ามภูเขาที่สูงตระหง่านได้...
 
ความสำเร็จจึงเป็นการสะสมทีละน้อย
 
สะสมความสำเร็จปลีกย่อยเล็ก ๆ ...
 
ค่อย ๆ เป็น ค่อย ๆ ไป ค่อย ๆ สะสมจนยิ่งใหญ่...
 
อุปสรรคที่เกิดขึ้นระหว่างทางจึงเปรียบเสมือนก้อนหิน..
 
และเป็นการสะดุดก้อนเล็ก ๆ ระหว่างทางเท่านั้น...
 
หากมันนำไปเปรียบเทียบกับเป้าหมายที่เป็นภูเขา
 
อุปสรรคนั้นก็จะดูเล็ก จิ๊บจ๊อยไปทันที...
 
มันคนละขนาด มันคนละเรื่องกัน...
 
และอย่าลืมว่า...
 
ก้อนหินระหว่างทางมีเอาไว้ให้ข้าม
 
ไม่ใช่ให้สะดุด!... 

.